چهار دیواری

اینجا ایران است تیر ماه سال 1389. انگارهمه چیزمان به هم می‌آید. دنبال مقصرید؟ اینجا کسی مقصر نیست. از چه کسی خبر می خواهی؟ از رئیس فدراسیون که فرق گوشت کوبیده را با کفش فوتبال نمی‌داند! یا حاجی سالاری تیمهایمان؟ ازآن پسرکی که یک شبه می شود ستاره آسمان هفت رنگ فوتبال ما؟ از دورانی که دغدغه مدل ریش بازیکنان از حذف تیم ملی در جام جهانی مهمتر می شود یا وقتی که حذف شدن فرانسه و انگلیس از جام جهانی که ایران در آن حضور ندارد باعث افتخار سیاستمداران ما می شود.

حالا چه انتظاری از تماشاگران داری؟ همه چیزمان به هم می آید. این فوتبال باید تماشاگرش این شکلی باشد.

اشتباه نکنیدجام جهانی توقع ما را بالا نبرده است. این فوتبال همان فوتبال همیشه است با کمی فراز و فرود به خاطر استعداد شخصی. اگر تماشاگر شعار فاشیستی می‌دهد فرزند خلف همین فوتبال از پای بست ویران ماست. بازهم شعار بدهید بهترین تماشاگر مال ماست. بازهم در توهمی ... غلت بزنید که دنیا به دنبال شیوه مدیریت ماست! بازهم بگویید تمدن ملت ایران ال و بل. به خاطر هیمن توهم شماست که در مقابل میلیون‌ها نفر مردم به هم نسبت ... می دهند. در هیچ دوره تاریخی اینقدر خودمان را گم نکرده بودیم.